و قرار ده يقين را در قلبم ، و روشنى را در ديده‌ام ، و خيرخواهى را در سينه‌ام ، و ذكرت را در هر شب و روز بر زبانم ، و روزى گستردهء بىمنّت و غير حرام را روزىام فرما ، و در آنچه كه روزىام نمودى بركت افزا ، و بىنيازىام را در خودم ، و دلبستگىام را در آنچه نزد توست قرار ده ، به مهربانىات اى مهربان‌ترين مهربانان . پس به سجده برو و بگو : سپاس خداى را كه ما را به معرفتش رهنمون شد ، و به ولايتش خاص گرداند ، و به طاعتش توفيقمان داد ، سپاس سپاس . . . تا صدر مرتبه . پس سر از سجده بردار و بگو : خدايا من تو را براى رفع حاجتم قصد كردم ، و به خواسته‌ام بر تو اعتماد نمودم ، و روى آوردم به تو به واسطهء امامان و سرورانم . خدايا ! ما را به محبتشان سود بخش ، و به جايگاه آنان وارد ساز و همنشينى با ايشان را روزى ما گردان و ما را در زمرهء آنان وارد بهشت كن ، به مهربانىات اى مهربان‌ترين مهربانان . اين دعا را سيّد ابن طاووس براى روز مبعث ذكر فرموده . روز بيست‌وهفتم : يكى از اعياد بزرگ است ، و روزى است كه حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله به پيامبرى مبعوث شد ، و جبرئيل براى ابلاغ پيامبرى ، بر آن حضرت فرود آمد ، و براى اين روز چند عمل وارد است : اوّل : غسل كردن ، دوّم : روزه‌گرفتن و آن يكى از چهار روزى است كه در طول سال براى روزه‌گرفتن امتياز ويژه دارد ، و ثوابى برابر با روزهء هفتاد سال دارد . سوّم : صلوات زياد فرستادن . چهارم : زيارت حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله و امير المؤمنين عليه السّلام . پنجم : شيخ طوسى در كتاب « مصباح » فرموده كه از ريّان بن الصّلت روايت شده : حضرت جواد عليه السّلام زمانى كه در بغداد بود روز نيممه و روز بيست‌وهفتم رجب را روزه گرفت ، و همهء خدمتكاران آن حضرت نيز روزه گرفتند و هم به ما فرمان داد دوازده ركعت نماز بجا آوريم به اين صورت كه در هر ركعت يك